Ζήσιμος Λορεντζάτος: “the story of the beautiful is already complete”

Author: Χωρίς σχόλια Share:

 

 

Όσοι ξεκινούν για την περιπέτεια της τέχνης, θα πρέπει να ξέρουν πως “η ιστορία της ομορφιάς συμπληρώθηκε”, δεν περιμένει εκείνους που θα την αποσώσουν. Και εκείνο που κάνουν πάντα οι αφοσιωμένοι της, δεν είναι παρά ένας αγώνας να ξαναβρούν αυτό που χάθηκε, ξαναβρέθηκε , ξαναχάθηκε κάτω από βοηθητικές ή αντίθετες συνθήκες, ένας αγώνας δύσκολος και ασταμάτητος…

…Θα πρέπει αυτό καλά να το αποφασίσουμε όταν: Όλοι μαζί κινούμε συρφετός για την περιπέτεια της τέχνης… να μη θαρρούμε πως η ομορφιά προσμένει από εμάς τίποτα… ή πως στηρίζεται στη ματαιότητα, τις περισσότερες φορές, και στη φιλόδοξη μοναδικότητά μας…

… η τέχνη δεν κρέμεται από καιρούς και τόπους, από φυλές και πατρίδες, αλλά “… ψάχνει και βρίσκει την ομορφιά με όλες τις συνθήκες και σε όλες τις εποχές, όπως έκανε ο μεγάλος αρχιερέας της Ρέμπραντ, που έβλεπε γραφικότητα, μεγαλοσύνη, αρχοντιά και αξιοπρέπεια στην οβριακή του Άμστερνταμ, και δεν οδυρόταν πως οι κάτοικοί της δεν ήταν Έλληνες”…

…Με τη γλώσσα, βέβαια, παραμορφώνουμε την αλήθεια, την περνάμε αναγκαστικά από το πρίσμα της γλώσσας μας το παραμορφωτικό, αλλά με τη γλώσσα λυτρωνόμαστε και λυτρώνομε το ποσοστό εκείνο της αλήθειας, οσοδήποτε μικρό ή απόκληρο, να το πει κανένας έτσι, που δόθηκε στον άνθρωπο να το βρίσκει, να το καταγράφει, και να το χαίρεται…

… Ας μην οδυρόμαστε, λοιπόν, για τις ανάποδες περιστάσεις. όχι νοσταλγικές κλάψες και άσκοπη παραπόνεση για την εποχή. Η εποχή είμαστε εμείς. Και τίποτα να μη γίνεται στο φανερό ή και να περιμένομε χίλια χρόνια το είπαμε: the story of the beautiful is already complete. Αυτονόητο στο σημείο αυτό πως “συμπληρώθηκε” δε σημαίνει εξαντλήθηκε….

…Μια τέτοια γνώση δεν απελπίζει. Αντίθετα, μοναχά η γνώση αυτή ( και η ατέρμονη ταπείνωση που φέρνει μαζί της) εξασφαλίζει την αληθινή χαρά της δημιουργίας… μοναχά η γνώση αυτή μπορεί να δώσει το σωστό μέτρο για τον καθένα από εμάς, τι αξίζει αληθινά και τι δεν αξίζει μέσα σε αυτό που κάνομε.

Ζήσιμος Λορεντζάτος, 1985.

Ο Ζήσιμος Λορεντζάτος υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους διανοητές της σύγχρονης Ελλάδας. Ποιητής, λογοτέχνης και κριτικός λογοτεχνίας, με έργο πολυεπίπεδο. Η παρουσία του ωστόσο ως δοκιμιογράφος υπήρξε πολύ πιο έντονη. Τα περισσότερα βιβλία του είναι μελέτες και δοκίμια. Όλα μαζί συγκεντρώνονται σε τρεις τόμους με τον γενικό τίτλο «Μελέτες». Το 1988 του απονεμήθηκε το Α’ κρατικό βραβείο κριτικής – δοκιμίου, το οποίο δεν αποδέχθηκε και ζήτησε να δοθεί σε νέο δημιουργό. Το 2001 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη για το σύνολο του έργου του. Ο Γ.Παμπούκης έγραψε γι’ αυτόν: «Δεν είναι ούτε τέρας γνώσεων ούτε τέρας μνήμης. Είναι κάτι πολύ παραπάνω: είναι τέρας κατασταλάγματος».

Previous Article

Φραντς Κάφκα: “Τα πάντα, ακόμα και τα ψέματα, προωθούν την αλήθεια”.

Next Article

Νίτσε: Γιατί πρέπει να αγκαλιάσουμε τις δυσκολίες και όχι να τις απομακρύνουμε.

Διαβάστε επίσης: