Ψυχή φευγάτη (Federico Garcia Lorca)

Author: Χωρίς σχόλια Share:

 

Παρακάτω σας παραθέτουμε ένα εκπληκτικό ποίημα του Federico Garcia Lorca, σε μετάφραση του Νίκου Γκάτσου.

 

Δέ σέ γνωρίζει ο ταύρος κι η συκιά,

τ άλογα, τά μυρμήγκια του σπιτιού σου,

δέ σέ γνωρίζει η νύχτα καί τ αγόρι,

γιατί είσαι πια νεκρός, νεκρός γιά πάντα.

——————————————————

Δέ σέ γνωρίζει η πέτρα η πλαγιασμένη,

τό μαύρο ατλάζι μέσα του που λιώνεις,

δέ σέ γνωρίζει η μνήμη σου ή σβησμένη,

γιατί είσαι πια νεκρός, νεκρός γιά πάντα.

——————————————————

Χινόπωρο θά ρθει μέ σαλιγκαρια,

σταφύλια ομίχλης, όρη αγκαλιασμένα,

όμως κανείς δέ θά σέ ιδεί στά μάτια,

γιατί είσαι πια νεκρός, νεκρός γιά πάντα.

——————————————————

Γιατί είσαι πιά νεκρός, νεκρός γιά πάντα,

σάν όλους τους νεκρούς εδώ στη Γη,

σαν όλους τους νεκρούς που λησμονιούνται

με τα σκυλιά τα ψόφια στοιβαγμένοι.

——————————————————

Κανείς δεν σε γνωρίζει πιά, μα εγώ σου τραγουδάω.

Γι αυτούς που θα ρθουν τραγουδώ τη χάρη κι ομορφιά σου.

Τη μεστωμένη γνώση σου, τού νού τή φρονιμάδα.

Τη δίψα σου για θάνατο, τη γέψη των χειλιών του.

Τη θλίψη που είχε μέσα της η γελαστή χαρά σου.

——————————————————

Χρόνια θ αργήσει να φανεί, αν θα φανεί ποτέ του,

τέτοιος καθάριος, ζωντανός, ζεστός Ανδαλουσιάνος.

Την αρχοντιά του τραγουδώ με λόγια που στενάζουν

κι εν αεράκι όπου κλαιγε στα λιόδεντρα θυμάμαι.

 

O Federico Garcia Lorca, ήταν Ισπανός ποιητής και δραματουργός με παγκόσμια φήμη και ακτινοβολία. Το 1927 είχε γίνει δημοφιλής σε όλη την Ισπανία με τα “Τσιγγάνικα Τραγούδια”, καθώς και με το πατριωτικό θεατρικό έργο του “Μαριάνα Πινέδα”, μια ηρωίδα των απελευθερωτικών αγώνων της Ισπανίας στο δέκατο ένατο αιώνα.

Previous Article

Frida Kahlo, « Δεν ζωγράφισα ποτέ τα όνειρά μου. Ζωγράφιζα τη δική μου πραγματικότητα. »

Next Article

Εμπνευσμένα Γλυπτά και Αγάλματα από όλο τον κόσμο.

Διαβάστε επίσης: