Πάπυρος αποκαλύπτει αρχαίες Αιγυπτιακές αστρονομικές γνώσεις

Author: Χωρίς σχόλια Share:

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι πρότειναν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πριν από 3.000 χρόνια ήταν οι πρώτοι που κατέγραψαν την μεταβλητότητα ενός πολύ μακρινού άστρου, και τα αρχεία τους μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες για τους αστρονόμους σήμερα.

Η νέα αυτή έρευνα λοιπόν, που δημοσιεύτηκε στο PLOS ONE, εξηγεί πως το Αιγυπτιακό ημερολόγιο του Κάιρο από το 1244 μέχρι το 1163 π.Χ. περιγράφει την μεταβλητότητα ενός δυαδικού αστρικού συστήματος που λέγεται Algol. Στο ημερολόγιο αυτό υπάρχουν δύο σημαντικές χρονικές περίοδοι για δύο Θεούς – 29,6 και 2,85 ημέρες. Η πρώτη αντιστοιχεί στο χρονικό κύκλο της Σελήνης, ενώ η δεύτερη ταιριάζει σχεδόν τέλεια με την μεταβλητότητα του αστρικού συστήματος Algol, που σήμερα είναι 2,867 μέρες, ή δύο μέρες, 20 ώρες και 49 λεπτά.

Αυτή η θεωρία είχε προταθεί το 2013 όμως όπως ήταν λογικό, αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό. Ωστόσο, οι ερευνητές τώρα λένε ότι έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε αυτή τη θεωρία και ισχυρίζονται ότι το σύστημα Algol αντιστοιχεί στη Θεότητα του Ώρου.

“Θα είχα σοβαρές αμφιβολίες, αν κάποιος ισχυριζόταν για παράδειγμα ότι η Βίβλος περιέχει πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη νερού στον Άρη,” λέει ο κύριος συγγραφέας της έρευνας Lauri Jetsu σε δήλωση του. “Ισχυριστήκαμε ότι αρχαία Αιγυπτιακά θρησκευτικά κείμενα περιέχουν αστροφυσικές πληροφορίες σχετικά με το σύστημα Αlgol. Οπότε δεν αποτέλεσε έκπληξη για μας ότι υπήρξαν, και ακόμα υπάρχουν, σκεπτικιστές.”

Χωρίς τίτλο

Shown is an extract of the Cairo Calendar papyrus, used courtesy of Lauri Jetsu

 

 

Ένα εκλειπτικό δυαδικό σύστημα είναι ένα ζευγάρι άστρων τα οποία, όπως φαίνονται από τη Γη, περιστρέφονται το ένα γύρω από το άλλο και μπλοκάρουν για λίγο το ένα το φως του άλλου. Έτσι, το συγκεκριμένο αστρικό σύστημα αυξομειώνει συνεχώς την φωτεινότητα του καθώς το ένα άστρο περνάει μπροστά από το άλλο. Το σύστημα Algol βρίσκεται στον αστερισμό του Περσέα περίπου 92,8 έτη φωτός από τη Γη. Το μεγαλύτερο από τα δύο του άστρα έχει ακτίνα 3,5 φορές αυτή του Ήλιου, ενώ το μικρότερο 2,7. Χωρίζονται από απόσταση 0,062 αστρονομικών μονάδων (μία αστρονομική μονάδα είναι όσο η απόσταση μεταξύ Ήλιου και Γης).

Η μεταβλητότητα του Algol, η οποία είναι ορατή με γυμνό μάτι, πιστεύεται ότι είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά από τον Ιταλό αστρονόμο Geminiamo Montanari το 1667, ωστόσο ήταν το 1783 όταν ο Βρετανός αστρονόμος John Goodricke πρότεινε ότι ένα άλλο αντικείμενο ήταν η αιτία της αυξομείωσης της φωτεινότητας του συστήματος. Ωστόσο, με βάση την τελευταία έρευνα,τα εύσημα για την ανακάλυψη της μεταβλητότητας αυτού του συστήματος ίσως θα πρέπει να επανεξεταστούν.

Ίσως μάλιστα αυτή η νέα ανακάλυψη να αποκαλύψει ότι ή μεταβλητότητα του συστήματος έχει μειωθεί ελαφρώς τις τρείς τελευταίες χιλιετίες, για περίπου 0,017 ημέρες. Αντί λοιπόν να πρόκειται περι λάθους στους τότε υπολογισμούς, οι ερευνητές υποθέτουν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στην μεταφορά μάζας μεταξύ των δύο άστρων που επηρεάζει την τροχιά τους.

Για την ακρίβεια, αυτή μπορεί να είναι η πρώτη παρατήρηση που θα επιβεβαιώνει την αύξηση στην χρονική περίοδο του συστήματος Algol, και επίσης να δίνει μία εκτίμηση για τον ρυθμό μεταφοράς μάζας,” πρόσθεσε ο Jetsu, προσφέροντας πιθανώς ένα σημαντικό εργαλείο για τους σημερινούς αστρονόμους προκειμένου να μπορέσουν να μάθουν περισσότερα για τα εκλειπτικά δυαδικά συστήματα.

 

photo credit: ITSARIYAPHON CHAIKULAP/Shutterstock

 

Previous Article

Αλληλεπιδράσεις σωματιδίων αντιύλης μετρήθηκαν για πρώτη φορά.

Next Article

Τα ηλεκτρόνια είναι στην ουσία αθάνατα

Διαβάστε επίσης: