Η “Μεταμόρφωση” του Κάφκα, ως αποτύπωμα της “βίαιης” οικογενειακής συμπεριφοράς.

Author: Χωρίς σχόλια Share:

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι τα παιδιά είναι το αποτύπωμα των γονέων. Παίζουν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας τόσο στην εφηβική όσο και στην ενήλικη ζωή. Το δύστυχες είναι, ότι πολλές φορές διαμορφώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να καλύψουν τα κενά που οι ίδιοι έχουν μέσα τους, ως αποτέλεσμα κοινωνικών προτύπων και άλλων συνιστωσών. Ο Φράντς Κάφκα (1883-1924), στο φαντασιακό, βίαιο αλλά και παράφορο μυθιστόρημα του, περιγράφει τα παραπάνω με εκπληκτικό τρόπο.

Η ιστορία, αναφέρεται σε μια συνηθισμένη, μικροαστική οικογένεια βυθισμένη στην ρουτίνα και τη μετριότητα. Με πολύ γνώριμα πρόσωπα, ο πατέρας παρορμητικός και βίαιος, η μητέρα, συνεχώς κλαμμένη και αδύναμη και τέλος η αδερφή του Γκραίτε που φαινομενικά είναι φιλεύσπλαχνη αλλά όπως θα αποδειχτεί σύντομα, πιο απάνθρωπη απ όλους. Όλες οι μορφές του συγγραφέα είναι παρμένες από το δικό του οικογενειακό περιβάλλον.

Ένα πρωί όπως όλα τα υπόλοιπα, το κεντρικό πρόσωπο του βιβλίου, ο Σάμσα ξυπνά και έχει μεταμορφωθεί σε έντομο, και συγκεκριμένα σε μια πελώρια κατσαρίδα. Πολύ σύντομα όλες οι μάσκες πέφτουν. Κανείς από τα μέλη της οικογένειας δεν θέλει να τον συναντήσει, παύει να είναι προτεραιότητα τους, ντρέπονται για τον ίδιο. Ακόμα και το γεύμα του περιορίζεται στα αποφάγια των γονέων του και της αδερφής του. Το δωμάτιο που ζει, γίνεται αποθήκη και ο ήρωας ασφυκτιά αφού δεν έχει χώρο να περπατήσει.

Με έναν αλλοπαρμένο και τρομερό τρόπο αποκαλύπτονται όλες οι δυσλειτουργίες της οικογένειας. Ο κεντρικός ήρωας που μέχρι τότε, ζούσε την οικογένεια του, είναι άχρηστος, και παραδομένοι στην οικονομική τους ανάγκη δεν έχει καμία αξία. Εν συντομία θα μπορούσαμε να πούμε ότι έπαψε να εξυπηρετεί το ρόλο και τις δικές τους ανάγκες. Μην έχοντας πλέον καμία σημαντικότητα η κατσαρίδα πεθαίνει από την αμέλεια τους.

Φυσικά το έργο έχει πολλές κοινωνικές προεκτάσεις και το προτείνουμε στους αναγνώστες μας ως ένα από τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα που γράφτηκαν ποτέ. Οι συμβολισμοί του βιβλίου είναι δεκάδες. Μέσα από αυτούς, φανερώνεται η αγάπη για το χρήμα, η προσωπικές ανασφάλειες και η χαμηλη αυτοεκτίμηση. Είναι αναγκαίο όλοι μας να ερωτηθούμε θεμελιακά ζητήματα στην ελευθερία του ατόμου.

Όταν η αιχμαλωσία ξεκινά από την οικογένεια, τι αντίκτυπο θα έχει ένας μελλοντικός δραπέτης στην κοινωνία;

Previous Article

Ο τζόγος, ως ένας από τους σκληρότερους εθισμούς

Next Article

Η «αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι»

Διαβάστε επίσης: