Επαναστατικά κινήματα χωρίς τη χρήση βίας

Author: Χωρίς σχόλια Share:

Η λέξη “Επανάσταση”, έχει συνδεθεί, και όχι άδικά, με τη χρήση βίας προκειμένου να ανατραπεί ένα καθεστώς για πολιτικό, κοινωνικό ή θρησκευτικό σκοπό.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι Η Κουβανική Επανάσταση, 1956- 1959, Ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, 1936-1939, Η Άνοιξη των Εθνών, 1989, Η Επανάσταση του 1821 κ.λ.π.

Υπήρξαν όμως και κινήματα, που επηρέασαν πολλούς ανθρώπους και οδήγησαν σε σημαντικές αλλαγές χωρίς να χυθεί αίμα. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε δέκα τέτοιες περιπτώσεις εξεγέρσεων:

 

“Seminal Essay”

O Henry David Thoreau, φιλόσοφος και ποιητής του 19ου αιώνα, παραμένει ένα σημαντικό σύμβολο ειρηνικής αντίστασης λόγω του δοκιμίου του 1849 με τίτλο, “Πολιτική Ανυπακοή,” στο οποίο “διερωτάται” γιατί οι άνθρωποι υπακούν σε μια κυβέρνηση της οποίας οι νόμοι πιστεύουν ότι είναι άδικοι . Λόγω της αντίθεσής του με τη δουλεία, ο Thoreau αρνήθηκε να πληρώσει τους φόρους, μια πράξη που τον οδήγησε στη φυλακή το 1846.

“Standing Up by Sitting Down”

Rosa Parks, seated on a bus

Ακόμα κι αν οι Αφροαμερικανοί αποτελούσαν περίπου το 70% του συνόλου της επιβατικής κίνησης των λεωφορείων στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, η Rosa Parks μια έγχρωμη μοδίστρα αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων».

 

“March on Washington”

Στις 28 Αυγούστου 1963, 200.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Λίνκολν στην αμερικανική πρωτεύουσα διεκδικώντας την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων και διαδηλώνοντας υπέρ της φυλετικής ισότητας. Στη συγκέντρωση αυτή εκφωνήθηκε και ο θρυλικός λόγος του Βαπτιστή ιερέα Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τζούνιορ, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 1964 θα βραβευόταν με το Νόμπελ Ειρήνης από τη Σουηδική Ακαδημία. Είχε προηγηθεί η υπογραφή του Νόμου περί Πολιτικών Δικαιωμάτων, που καθιστούσε παράνομο τον φυλετικό διαχωρισμό τόσο στους δημόσιους όσο και στους εργασιακούς χώρους. Τελικά δολοφονήθηκε σε ηλικία 39 ετών το 1968, πέντε χρόνια μετά τον ιστορικό του λόγο κατά των φυλετικών διακρίσεων, στα σκαλιά του Μνημείου Λίνκολν στην Ουάσιγκτον…

 

“Οι Γροθιές Υψωμένες”

American Olympic runners Tommie Smith and John Carlos

Στις 20 Μαΐου του 1967, στο Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια), Ο Τόμι Σμιθ κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ.. Την ίδια χρονιά, κατέκτησε στην πανεπιστημιάδα ένα χρυσό και ένα αργυρό μετάλλιο στους δρόμους των 200 και 100 μ. αντίστοιχα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 200 μέτρων ανδρών. Κατά την απονομή, ο Σμιθ, μαζί με το συμπατριώτη του Τζον Κάρλος που κατετάγη τρίτος, προέβησαν σε κίνηση διαμαρτυρίας κατά του ρατσισμού εναντίον των έγχρωμων στις ΗΠΑ, υψώνοντας στον αέρα το δεξί και αριστερό χέρι αντίστοιχα με σφιγμένες γροθιές, στα οποία φορούσαν ένα μαύρο γάντι. Αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα κατά την επιστροφή τους στην Αμερική, όπου μέρος των συμπατριωτών τους, τους αποδοκίμασε για την πράξη τους.

 

“Flowers vs. Guns”

Η 17χρονη Rose Kasmir προσφέρει ένα λουλούδι σε στρατιώτες κατά τη διάρκεια αντιπολεμικής διαμαρτυρίας το 1967 στην Ουάσιγκτον. Όπως εξήγησε η ίδια, το χρυσάνθεμο βρέθηκε στα χέρια της, επειδή κάποιος διαδηλωτής μοίραζε λουλούδια, όταν ξεκίνησε η πορεία. Όταν στάθηκε μπροστά από τους στρατιώτες, δεν είχε αντιληφθεί τον φωτογράφο. “Πήγαινα πέρα δώθε, προσπαθώντας να πείσω τους στρατιώτες να συμμετέχουν στην πορεία. Κανείς τους δεν με κοίταξε στα μάτια. Αν δεις το πρόσωπό μου, είμαι φοβερά στενοχωρημένη. Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα πόσο νέα ήταν αυτά τα αγόρια”
“Ο Άγνωστος Επαναστάτης”

Unknown Chinese protester before tanks at Tiananmen Square

Μετά το θάνατο του ηγέτη της δημοκρατίας Hu Yaobang στα μέσα του 1989, οι φοιτητές άρχισαν να συγκεντρώνονται στην πλατεία Τιενανμέν του Πεκίνου για να πενθήσουν το θάνατό του. Κατά τη διάρκεια των επτά εβδομάδων διαμαρτυρίας, άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα εντάχθηκαν  για να διαμαρτυρηθούν προκειμένου να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη ελευθερία. Η κινεζική κυβέρνηση έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις που παρέλασαν στις 4 Ιουνίου για να φιμώσουν το αυξανόμενο πλήθος, σκοτώνοντας περισσότερους από 200 ανθρώπους. Ένας άνθρωπος περπάτησε στο δρόμο και στάθηκε ακριβώς μπροστά από τη γραμμή των τανκ, για να “εμποδίσει” τα άρματα να μπουν ανάμεσα στο πλήθος. Η ταυτότητα του άνδρα παραμένει ακόμα ένα μυστήριο. Κάποιοι λένε ότι σκοτώθηκε και άλλοι πιστεύουν ότι κρύφτηκε στην Ταϊβάν.

 

“Το δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες”

Η σουφραζέτα Alice Paul σε φωτογραφία του 1913. Η Paul γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσι, έγινε κάτοχος master και διδακτορικού στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, ταξίδεψε στην Ευρώπη και γνώρισε μέλη των τοπικών φεμινιστικών κινημάτων. Έγινε πολύ ενεργή και όταν γύρισε στις ΗΠΑ, έγινε μέλος του Εθνικής Αμερικανικής Ένωσης Σουφραζετών (NAWSA). Οι πρώτες της δράσεις ήταν να οργανώσει μαζική παρέλαση στην Ουάσινγκτον για να προωθηθεί η νέα κυβερνητική τροποποίηση για τη εξασφάλιση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες της Αμερικής. (Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου)

 

“Η ανεξαρτησία της Ινδίας”

Στις 12 Μαρτίου, το 1930, στην ηλικία των 61, ο Μαχάτμα Γκάντι κατευθύνθηκε με 78 εθελοντές προς τη θάλασσα. Ο προορισμός του Μαχάτμα ήταν το χωριό Dandi, 241 μίλια μακριά. Μόλις έφτασε στην παραλία, 24 ημέρες αργότερα, ο Γκάντι έκανε κίνηση να μαζέψει το αλάτι, η παραγωγή του οποίου ελεγχόταν από την κατοχική βρετανική κυβέρνηση. Ήταν μια απλή χειρονομία και ήταν το έναυσμα για την απαρχή της Ανεξαρτησίας της Ινδίας.

“Η αντίσταση των εργαζομένων της General Motors”

Αποδεικνύοντας ότι η μαχητικότητα της βάσης είναι το κλειδί για να πάει ο αγώνας μπροστά, οι απεργίες του 1934 ενέτειναν την κρίση στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, οδηγώντας ένα χρόνο μετά στη δημιουργία της CIO. Το 1937, η απεργία-κατάληψη με κέντρο το Φλιντ του Μίσιγκαν, θα λύγιζε το μεγαλύτερο εργοδότη του κόσμου, τη General Motors και θα πυροδοτούσε ένα κύμα καταλήψεων που θα απλωνόταν κυριολεκτικά σε όλους τους χώρους, με τους εργάτες να σταματούν τη δουλειά μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Πολλοί εργοδότες έσπευσαν να κάνουν προκαταβολικές υποχωρήσεις προκειμένου να αποφύγουν την σύγκρουση. Στα τέλη του 1937, η CIO θα έφτανε τα τέσσερα εκατομμύρια μέλη, χαρίζοντάς μας ένα αδιαμφισβήτητο παράδειγμα της δύναμης της εργατικής τάξης και της οργάνωσής της από τα κάτω που τσακίζει όλα τα εμπόδια στο πέρασμά της.

Πηγές: lifo, mixanitouxronouolatakala, wikipedia, ergatiki, times

 

Previous Article

Για να γνωρίζετε πως φτάνουν τα παιχνίδια στα χέρια μας…

Next Article

Ποιος ήταν ο ηγέτης των Ζαπατίστας, Subcomandante Marcos;

Διαβάστε επίσης: