Τυχαίο απόφθεγμα

Είδα το παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα νέο.
Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί και βρομούσε νέες μυρωδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε πριν ξαναμυρίσει.

— Bertolt Brecht

Το φιλοσοφικό «φάρμακο» του θανάτου (Δ. Λιαντίνης)

Author: Χωρίς σχόλια Share:

Το φιλοσοφικό φάρμακο του θανάτου.

Μπροστά στον «συμπαντάρχη» που λέγεται θάνατος ο Δ. Λιαντίνης, εξηγεί το αληθινό πρόσωπο του ΤΕΛΟΥΣ. Ένα ζήτημα που όλους θα πρέπει να μας απασχολεί κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Ένα ζήτημα που τους περισσότερους τους φοβίζει. Ένα ζήτημα που η μελέτη του, καθορίζει την καθημερινότητα και τις αληθινές επιθυμίες του ανθρώπου.

Τα πάντα γύρω μας πεθαίνουν, τα αστέρια, οι γαλαξίες, οι άνθρωποι. Το τέλος είναι μια παγκόσμια σταθερά. Τα Ιμαλάια δεν υπήρχαν πριν 10 εκατομμύρια χρόνια ούτε θα υπάρχουν σε άλλα δέκα από τώρα. Η Γη είναι σε ηλικία 4.7 Δις χρόνια και σε περίπου 6 δις θα την έχει καταπιεί ο Ήλιος αφού θα μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα.

Εκείνο που λέμε από την αρχή είναι ότι ο θάνατος είναι κυρίαρχος και στον πλανήτη, πλανητάρχης δεν είναι ο Ρήγκαν και ο Πάπας. Πλανητάρχης είναι ο θάνατος.

Ο Φρόιντ, στην αλληλογραφία του, με τον Αϊνστάιν, αναφέρει:

«Si vis vitam para mortem.»

Αν θέλεις ζωή, να ετοιμάζεσαι για θάνατο.

Τέλος, για να είμαστε και ειλικρινείς με τον τίτλο του άρθρου παραθέτουμε τη «συνταγή» του Λιαντίνη αυτούσια όπως ακούγεται και στη διάλεξη στο ΄57:25

Ποιο είναι το φάρμακο εκείνο που θα μας απαλλάξει από το φόβο του θανάτου;

Είναι πολύ απλό. Ξέρετε γιατί φοβόμαστε το θάνατο; Διότι αγαπάμε τη ζωή, θα μου πείτε.

Και ξέρετε γιατί αγαπάμε τη ζωή; Διότι είμαστε πολύ δεμένοι με τη ζωή. Ο καθένας από μας δηλαδή ζωή βλέπει σαν μία μοναδική αξία, είναι δεμένος, σε μια τελική ανάλυση δηλαδή μιλάμε για έναν ηθικό εγωισμό. Ο εγωισμός μας είναι αυτή η αιτία που μας κάνει και φοβόμαστε το θάνατο. Δεν είναι σαφές αυτό που σας λέω σε πρώτη οπτική, διότι τον εγωισμό πρέπει να τον δούμε διαφορετικά. Να τον δούμε σαν μία μετεξελιγμένη κατάσταση στον ηθικό χώρο, στην ιστορία, στον πολιτισμό, στην ανθρώπινη ζωή, μια μετεξελιγμένη κατάσταση αυτού του φαινομένου που στη φύση το λέμε «ορμήν προς διατήρηση του είδους».

 

Previous Article

Το μεγαλείο και η μαγεία του Έρωτα, κατά τον Πλάτωνα

Next Article

Sein zum Tode [Είναι προς Θάνατο]

Διαβάστε επίσης:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.

2 × 2 =