Τα ζώα αυτοκτονούν;

Author: 1 σχόλιο Share:

Είναι ευρέως διαδεδομένο ότι τα Lemmings, μια κατηγορία τρωκτικών που ζουν στις βόρειες χώρες, αυτοκτονούν ομαδικά πηδώντας από βράχια. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι ένας μύθος που επέφερε η φύση της μαζικής μετανάστευσης των Lemmings και περιέργως διαδόθηκε από μια ταινία της Disney τη δεκαετία του ’50 με τίτλο White Wilderness.  Στην πραγματικότητα το είδος αυτό δεν αυτοκτονεί, αλλά πνίγονται, προκειμένου να διασχίσουν κάποια σημεία με νερό, που η στάθμη είναι αρκετά ανεβασμένη.

Αλλά τελικά μπορούν να αποφασίσουν για τη ζωή τους; Καταλαβαίνουν τη θνησιμότητα τους; Το θέμα έχει διχάσει τους επιστήμονες όλα αυτά τα χρόνια και έτσι ψάξαμε απόψεις ειδικών σχετικά με την συμπεριφορά των ζώων, βιολόγους και ακτιβιστές για τα δικαιώματα τους, προκειμένου να πάρουμε μια απάντηση.

Ο Marc Bekoff πρώην καθηγητής Οικολογίας και Εξελικτικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, μέλος του Συλλόγου Animal Behavior και συγγραφέας πολυάριθμων δοκιμίων και βιβλίων σχετικά με τη γνωστική λειτουργία των ζώων και το συναίσθημα τους αναφέρει:

Με ρωτάνε συχνά αν τα μη ανθρώπινα ζώα αυτοκτονούν. Η απάντησή μου είναι ότι υπάρχουν κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις που δείχνουν φαινομενικά να βάζουν κάποια ζώα τέλος στη ζωή τους, όπως ένας άνθρωπος μπορεί να βάλει στη δική του. Για παράδειγμα,  η άποψη ότι οι φάλαινες βγαίνουν σκόπιμα στην παραλία για να τελειώσουν τις ζωές τους, οι ελέφαντες που βαδίζουν σε κορμούς  ή κάνουν άλματα στο γκρεμό για να σταματήσουν τον παρατεταμένο πόνο, και οι γάτες που φοβούμενες τους σεισμούς, αυτοκτονούν.
Οι γνώμες διαφέρουν από το «ναι το κάνουν» , «ίσως το κάνουν» σε «Όχι δεν το κάνουν.» Μερικοί λένε ότι τα ζώα δεν έχουν την ίδια αντίληψη του θανάτου που έχουμε εμείς και δεν ξέρουν ότι η ζωή τους θα τελειώσει. Έχω γράψει για μια περίπτωση γαϊδάρου που αυτοκτόνησε αφού πέθανε το μωρό του. Νομίζω ότι είναι πολύ νωρίς για να προβούμε σε οριστικές δηλώσεις σχετικά με το αν τα ζώα αυτοκτονούν. Όπως έχω τονίσει κάποιοι από τους συναδέλφους μου, πρέπει να δώσουν προσοχή στις διάφορες ιστορίες και ελπίζω ότι θα κάνουν μεγαλύτερες έρευνες.

 

Ο Nathan Runkle υπέρμαχος των δικαιωμάτων και πρόεδρος του συλλόγου «Mercy for Animals» λέει:

Πολλά είδη εντόμων θυσιάζονται, προκειμένου να σώσουν τα μέλη της οικογένειάς τους από τα αρπακτικά ζώα ή άλλες απειλές. Η απάντηση είναι περισσότερο αμφιλεγόμενη, όταν πρόκειται για θηλαστικά ή άλλα ζώα. Ενώ είναι αδύνατο να γνωρίζουμε τις προθέσεις των ζώων που έχουν φαινομενικά λάβει τέλος  στη δική τους ζωή, περιπτώσεις προφανούς αυτοκτονίας δεν υπάρχουν. Σίγουρο είναι ότι τα ζώα θρηνούν την απώλεια ενός ανθρώπου ή ενός συντρόφου και μερικές φορές αρνούνται να φάνε στο σημείο της πείνας, για παράδειγμα.

Αυτό που είναι σαφές για μένα-και σε όποιον έχει επισκεφθεί μια φάρμα ή που μοιράζεται απλά τη ζωή του με ένα σκύλο ή μια γάτα-είναι ότι τα ζώα μπορούν να εμφανίσουν κατάθλιψη (και εμφανίζουν και σημάδια άλλων ψυχικών ασθενειών), όταν χάνουν τις βασικές ελευθερίες ή στερούνται της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, φυσικού χώρου, και της σωστής φροντίδας. Δεν αμφιβάλλω ότι πολλά από τα ζώα που φυλακίζονται σε αγροκτήματα και ζουν μια άθλια ζωή αν μπορούσαν θα επέλεγαν να αυτοκτονήσουν.

 

O David Sands ψυχολόγος των ζώων στον οργανισμό (FCFBA):

Τα ζώα δεν μπορούν να αυτοκτονήσουν επειδή δεν μπορούν να κάνουν κάτι εκ προμελέτης.
Τα πάντα συνδέονται με μία συμπεριφορά που είναι έμφυτη ή έχει μαθευτεί. Έχουμε μετωπιαίους λοβούς στο εγκέφαλο μας και αυτό είναι που μας δίνει την ανώτατη γνώση.

 

Sasha R. X.Dall καθηγητής στο Κέντρο Οικολογίας και Συντήρησης, στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, ειδικός στους τομείς της έρευνας που περιλαμβάνουν το πώς τα ζώα αντιμετωπίζουν τους κινδύνους αναφέρει:

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα «αυτοκτονίας» σε μια σειρά από είδη, τα οποία συνήθως περιλαμβάνονται στην κατηγορία της θυσίας για χάρη των συγγενών τους. Υπάρχει ένα είδος από αράχνες στην οποία τα θηλυκά κάθονται με τον γόνο τους καθώς εκκολάπτονται και προσφέρουν το σώμα τους ως ένα πρώτο γεύμα. Οι Μέλισσες και τα μυρμήγκια είναι διάσημα για τη θυσία της ζωής τους για χάρη των αποικιών του. Αρκετά πουλιά θυσιάζονται, όταν αρπακτικά προσεγγίσουν τις φωλιές του, αυτοτραυματίζοντας προκειμένου να γλιτώσουν από το θύτη.

και τέλος:

H Rosie Barclay ειδική της κλινικής συμπεριφοράς των ζώων στην ιστοσελίδα της γράφει:

Υπάρχουν ιστορίες που τα ζώα συντροφιάς αυτοκτονούν για την απώλεια του ιδιοκτήτη ή των ζώων που είναι κοντά σε αυτά – αλλά αυτά είναι απλά ιστορίες. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι τα κατοικίδια ζώα μας, επιλέγουν να βάλουν τέλος  στις δικές τους ζωές. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να είναι σε θέση να κατανοήσουν την έννοια του θανάτου, θα σήμαινε ότι έχουν την γνωστικότητα του θανάτου και πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό. Ωστόσο οι εγκέφαλοί τους είναι απίθανο να είναι σε τέτοια θέση που να αντιλαμβάνονται αυτό το είδος της εξελιγμένης σκέψης. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι τα κατοικίδια ζώα μας δείχνουν βασικά συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένων του θυμού, του φόβου και της ευτυχίας, έτσι μπορούμε να υποθέσουμε ότι αισθάνονται κάτι που μοιάζει με θλίψη, αν ο ιδιοκτήτης τους φύγει από το σπίτι.

Previous Article

Εκπληκτικό πλάνο από μια γαλάζια φάλαινα και το μικρό της τραβηγμένο από Drone

Next Article

Το Νησί Όπου Όλοι Φορούν Μάσκες Αερίων.

Διαβάστε επίσης:

1 σχόλιο

  1. Πάντως κάτι που γνωρίζω, είναι ότι οι σκορποιοί, οι οποιοί δεν πεθαίνουν απο δηλήτηριο άλλου σκορπιού παρα μόνο το δικό τους, όταν εγκλωβιστούν καρφώνουν το κεντρί τους στο σώμα τους. Πιστεύω πως και αυτό μπορεί να δείχνει ενα είδος αυτοκτονίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.